Vijf golfwonderkinderen met een verhaal: de talenten voor de PGA Tour en DP World Tour

Er is bijna geen etiket zo verleidelijk en zo gevaarlijk als wonderkind. Iedere generatie krijgt een nieuwe Tiger Woods toegewezen. Meestal gebeurt dat voordat de speler oud genoeg is om een auto te huren, laat staan om veertig weken per jaar als professional te reizen.

Toch zijn er jonge golfers bij wie vroeg kijken de moeite waard is. Niet omdat hun toekomst al vaststaat, maar omdat ze nu al iets hebben laten zien wat zeldzamer is dan een mooie swing op Instagram: ze kunnen scoren tussen volwassen professionals. En achter de uitslagen zit bij de interessantste talenten een verhaal dat verder gaat dan een lage handicap.

Dit is daarom geen ranglijst en ook geen voorspelling van vijf toekomstige majorwinnaars. Het zijn vijf spelers van negentien jaar of jonger die nog geen vaste plek op de PGA Tour of DP World Tour hebben, maar daar wel een geloofwaardige route naartoe volgen. Blades Brown kan die stap deze week al zetten. Voor Jaden Soong kan hij nog jaren weg zijn.

Blades Brown, 19: opgegroeid met topsport en perspectief

Alleen al zijn naam klinkt alsof hij voor een leaderboard is bedacht. Maar het verhaal van Blades Brown begint niet met marketing. Het begint bij zijn moeder Rhonda Blades Brown, voormalig point guard van Vanderbilt en de speelster die in 1997 de eerste driepunter in de geschiedenis van de WNBA maakte.

Van haar erfde Brown zichtbaar iets dat niet in een swinganalyse past: hij lijkt groter te worden wanneer het podium groter wordt. Op zijn zestiende werd hij de jongste strokeplaymedalist in de geschiedenis van het US Amateur. Daarmee verbeterde hij een record dat Bobby Jones 103 jaar in handen had gehad. In zijn eerste PGA Tour-start, ook op zijn zestiende, haalde hij direct de cut.

Die resultaten kregen thuis een andere betekenis. Browns vader Parke kreeg in 2022 aanvankelijk te horen dat hij botkanker had en nog maar enkele maanden te leven. Aanvullend onderzoek wees uit dat het om hairy-cell-leukemie ging, een zeldzame vorm die behandelbaar maar niet te genezen is. Toen Blades in 2024 het weekend haalde in de Myrtle Beach Classic, vertelde Parke geëmotioneerd hoe bijzonder het was dat hij daar nog naast de baan kon staan. Het gezin had in korte tijd geleerd dat een volgend seizoen nooit vanzelfsprekend is.

Brown wachtte dan ook niet op het gebruikelijke Amerikaanse traject. Hij sloeg collegegolf over en werd op zijn zeventiende professional. In 2026 bewees hij dat die keuze niet alleen ongeduld was. Hij noteerde een ronde van 60 in The American Express, werd derde in de Puerto Rico Open en verzamelde in elf PGA Tour-starts zeven plaatsen bij de beste 25. In juni kreeg hij Special Temporary Membership van de PGA Tour.

Deze week volgt de laatste formele stap. Brown begint aan de seizoensfinale van de Korn Ferry Tour binnen de top twintig van de puntenlijst. Blijft hij daar na zondag staan, dan verdient hij een volledige PGA Tour-kaart voor 2027 en wordt hij de jongste speler die dat ooit via de Korn Ferry Tour deed.

Waarom volgen? Omdat zijn verhaal niet meer alleen over potentie gaat. Brown heeft al laten zien dat hij tegen Tour-spelers kan scoren. Nu moet hij voor het eerst een heel seizoen afmaken met iets tastbaars op het spel.

Miles Russell, 17: de kleine linkshandige die geen stappen overslaat

Golfcoach Ramon Bescansa wilde eigenlijk geen zesjarige leerling aannemen. Toen zag hij Miles Russell één chip slaan. De techniek klopte, het contact was zuiver en Bescansa besloot dat hij met deze kleuter wel kon werken.

Russell brak datzelfde jaar voor het eerst par. Op zijn negende stond hij in de finale van Drive, Chip & Putt op Augusta National. Op zijn veertiende won hij zowel het Junior PGA Championship als het Junior Players Championship. Een dag na zijn vijftiende verjaardag werd hij de jongste winnaar ooit van de AJGA Player of the Year Award, waarmee hij Tiger Woods uit het recordboek duwde.

Het opvallende is dat Russell zijn leeftijdgenoten niet domineerde door vroeg uit te groeien tot een fysiek fenomeen. Hij was juist kleiner dan veel spelers tegen wie hij uitkwam. Zijn voorsprong zat in zijn handen, zijn korte spel en zijn begrip van balvlucht. Bescansa vergeleek hem daarom eerder met Brian Harman dan met een jonge krachtpatser.

Op zijn vijftiende werd Russell de jongste speler ooit die de cut haalde op de Korn Ferry Tour. Hij eindigde meteen gedeeld twintigste. Twee jaar later kwalificeerde hij zich voor de US Open van 2026 op Shinnecock Hills. Daar haalde hij opnieuw het weekend en werd hij gedeeld 39ste, als de op een na jongste speler sinds de Tweede Wereldoorlog die de cut in het toernooi overleefde.

Daarmee lijkt de stap naar het profgolf vanzelfsprekend, maar Russell haast zich niet. Hij is nog amateur, staat bovenaan in de actuele AJGA-ranking en heeft zich verbonden aan Florida State voor 2027. Deze zomer bereikte hij ook de finale van het US Junior Amateur. Hij verloor ruim, een nuttige herinnering dat zelfs de beste junior van Amerika nog juniorengolf kan verliezen.

Waarom volgen? Omdat Russell de interessantste test wordt van een moderne vraag: wat doe je als je spel al Tour-niveau raakt, maar je lichaam, opleiding en leven nog volop in ontwikkeling zijn? Zijn geduld kan uiteindelijk net zo belangrijk blijken als zijn linkerhand.

Lev Grinberg, 18: van Kyiv via België naar Le Golf National

Lev Grinberg werd geboren in Kyiv en begon op zijn vijfde met golf. Op zijn tiende verliet hij Oekraïne om zich als speler verder te ontwikkelen in België. Later verhuisde hij naar Frankrijk, waar hij vanaf begin 2023 woonde en trainde in het nationale prestatiecentrum op Le Golf National.

Nog voordat hij daar aankwam, had Grinberg zichzelf al bij Europese golffans geïntroduceerd. Op zijn veertiende haalde hij de cut in het Soudal Open, een toernooi van de DP World Tour. Twee jaar later kreeg hij een wildcard voor het Open de France op de baan waar hij inmiddels woonde. Hij opende met 66, slechts één slag achter de vroege leiders, en eindigde als 37ste en beste amateur.

Dat klinkt als een rechte lijn omhoog, maar zijn identiteit liep over drie landen. Grinberg bleef verbonden met Oekraïne, werd gevormd in België en bouwde in Frankrijk zijn dagelijkse leven op. Eind 2025 kreeg hij de Franse nationaliteit. In april 2026 ontving hij tijdens een ceremonie van de Franse golffederatie voor het eerst de jas van de nationale ploeg. Hij sprak daar openlijk over zijn dromen: titels winnen voor Frankrijk, majors spelen en ooit olympisch goud pakken.

Een paar maanden later kwam de eerste grote bevestiging onder zijn nieuwe vlag. Grinberg won de St Andrews Links Trophy op de Old Course en verzamelde daarna genoeg punten in The Open Amateur Series om een plaats in The Open op Royal Birkdale te verdienen. Hij miste daar de cut, maar was met achttien jaar wel de jongste speler in het veld. Inmiddels speelt hij collegegolf voor Arkansas.

Het mooie aan Grinbergs route is dat elke halte logisch is zonder voorspelbaar te zijn. Kyiv gaf hem het spel, België bood ruimte om zich te ontwikkelen, Frankrijk gaf hem een thuisbasis en Amerika moet hem nu voorbereiden op het professionele leven. De Franse golffederatie noemt hem al jaren een van de beste spelers van zijn leeftijd, maar heeft hem niet richting een vroege profcarrière geduwd.

Waarom volgen? Omdat hij van deze vijf de duidelijkste natuurlijke route naar de DP World Tour heeft. Hij heeft al gepresteerd op Europese Tour-banen, bezit een spel dat werkt in wind en kiest voorlopig voor ontwikkeling boven haast.

Kris Kim, 19: zijn moeder is ook zijn coach

Kris Kim hoefde nooit uit te leggen waarom hij zo veel tijd op de golfbaan wilde doorbrengen. Zijn vader Ki Yong speelde professioneel op de Fiji Tour. Zijn moeder Ji-Hyun Suh behoorde in de jaren negentig tot de Koreaanse pioniers op de LPGA Tour. Zij gaf hem op zijn vijfde zijn eerste lessen en is nog altijd zijn swingcoach.

Dat maakt hun verhouding bijzonder. Veel toptalenten zien hun coach een paar keer per maand en sturen tussendoor video's. Kim kan een vraag over zijn swing tijdens het ontbijt stellen. Zijn moeder kent niet alleen zijn techniek, maar ook de spanning van een tourweek en de eenzaamheid van slecht golf ver van huis.

In 2023 leek alles tegelijk te vallen. Kim won het Boys' Amateur, het Europees kampioenschap voor jongens en de McGregor Trophy. Tijdens de Junior Ryder Cup op Marco Simone bleef hij ongeslagen en pakte hij 3,5 punten voor het Europese team. In zijn single versloeg hij Miles Russell met 5&4.

Een jaar later kreeg hij als zestienjarige een uitnodiging voor The CJ Cup Byron Nelson. Kim wilde niet alleen ervaring opdoen, hij sprak vooraf hardop over het halen van de cut. Dat lukte. Met 68 en 68 werd hij de jongste speler in elf jaar die een weekend op de PGA Tour bereikte. Later die zomer maakte hij op The Belfry ook zijn debuut op de DP World Tour.

Op dat moment leek Kim te neigen naar een snelle stap richting de tours. Zijn route werd daarna rustiger. In de zomer van 2026 koos hij alsnog voor Arizona State, een van de sterkste collegeprogramma's van Amerika. Daar krijgt hij de tijd om fysiek sterker te worden en wekelijks tegen oudere topspelers te spelen, zonder dat ieder gemist weekend meteen over zijn inkomen of tourstatus gaat. Arizona State kondigde zijn komst in augustus aan.

Waarom volgen? Omdat Kims verhaal niet alleen over vroege records gaat, maar ook over koers durven veranderen. De tiener die eerst zo snel mogelijk professional wilde worden, koos alsnog voor een langere leerschool. Dat kan een omweg lijken. Voor een negentienjarige kan het precies op tijd zijn.

Jaden Soong, 16: de wildcard die als brugklasser al US Open-kwalificatie speelde

Jaden Soong is de jongste en meest speculatieve naam in dit gezelschap. Hij heeft nog geen cut op een professionele tour gehaald en hoeft voorlopig ook geen keuze tussen college en het profbestaan te maken. Juist daarom is hij interessant.

In 2023 was Soong dertien jaar en zat hij in de brugklas toen hij een lokale kwalificatiewedstrijd voor de US Open speelde. Hij maakte een putt van ruim drieënhalve meter in een play-off en bereikte de laatste kwalificatieronde, waar volwassen tourprofessionals over 36 holes voor een plaats in de major streden. Hij plaatste zich niet, maar werd in één dag een naam buiten het juniorencircuit.

Een jaar later bewees hij dat het geen aardige eendagsvlieg was. Als veertienjarige won Soong het 125ste SCGA Amateur Championship met vijf slagen voorsprong. Hij was de jongste kampioen ooit in een toernooi waarin ook Tiger Woods, Patrick Cantlay en Sahith Theegala op de erelijst staan. Zijn slotronde van 66 was bogeyvrij. Dat is misschien wel het meest veelzeggende detail: niet de leeftijd, maar het ontbreken van paniek terwijl hij tussen veel oudere spelers om een grote titel streed.

In juli 2026 won Soong het Junior PGA Championship. Op de zeventiende hole draaide hij met één slag een achterstand om in een voorsprong en won uiteindelijk met één slag. Hij staat nu tweede op de AJGA-ranglijst en heeft nog tot 2028 voordat hij de middelbare school afrondt.

Waarom volgen? Omdat niemand nog weet welke speler hij fysiek zal worden. Zijn kalmte en scoringsvermogen lopen jaren voor op zijn leeftijd, maar zijn lichaam en spel kunnen nog alle kanten op. Van deze vijf heeft Soong de langste weg te gaan en misschien juist daardoor de grootste verrassing in zich.

Wie staat het dichtst bij de echte doorbraak?

Brown is het eenvoudige antwoord. Hij kan binnen een week een volledige PGA Tour-kaart bezitten en heeft al vaker tussen de beste twintig gestaan dan sommige spelers met jaren ervaring. Russell heeft waarschijnlijk het hoogste plafond, maar kiest bewust voor de amateurroute. Grinberg lijkt het meest voorbereid op Europese omstandigheden. Kim gebruikt Arizona State om na een vroege explosie opnieuw vaart op te bouwen. Soong is nog geen prognose, maar een naam om op te schrijven.

Het belangrijkste is dat hun loopbanen niet dezelfde vorm hoeven te krijgen. De PGA Tour en DP World Tour liggen vol met voormalige wonderkinderen die te vroeg arriveerden, en met laatbloeiers die op hun negentiende nergens op een lijst als deze stonden.

Volg deze vijf daarom niet om later te kunnen zeggen dat hun succes onvermijdelijk was. Volg ze om te zien hoe verschillend talent zich ontwikkelt wanneer familie, afkomst, opleiding, ziekte en ambitie allemaal mee de baan op gaan.

Beeld: AI-gegenereerd voor Narrows Golf.