Spelers

Van instorting naar groene jas: Adam Scott staat op zijn 46e weer bovenaan op Wentworth

In 2012 gaf Adam Scott The Open weg met vier bogeys op rij. Negen maanden later werd hij de eerste Australiër die de Masters won. Dertien jaar daarna staat hij op Wentworth opnieuw tussen de leiders.

Jan Kuijpers

Jan Kuijpers

18 september 2026 · 6 min. leestijd

Een golfer met witte pet kijkt zijn ijzerslag na

Wie Adam Scott deze week over Wentworth ziet lopen tijdens de BMW PGA Championship, kijkt naar een golfer die al meer dan een kwart eeuw tussen de wereldtop rondloopt. De Australiër is inmiddels 46 jaar, werd nummer één van de wereld, won veertien keer op de PGA Tour en verdiende alleen daar al bijna 75 miljoen dollar aan officieel prijzengeld. Toch wordt zijn carrière misschien wel het beste samengevat door twee toernooien die binnen negen maanden van elkaar werden gespeeld.

Tijdens het eerste toernooi leek Scott zijn grote droom eindelijk te verwezenlijken, totdat hij op dramatische wijze instortte. Tijdens het tweede kreeg hij opnieuw de kans om geschiedenis te schrijven. Ditmaal liet hij hem niet meer liggen.

Australië wachtte jarenlang op die ene golfer

Golf speelde al vroeg een grote rol in het leven van Scott. Zijn vader Phil leerde hem het spel toen hij ongeveer vier jaar oud was op een kleine par-3-baan in Adelaide. Scott bleek uitzonderlijk goed en won als tiener onder meer tweemaal het Australian Boys' Amateur. Vervolgens vertrok hij naar de Verenigde Staten om voor de University of Nevada, Las Vegas te spelen, voordat hij in 2000 professional werd.

Al snel werd duidelijk dat Australië er een bijzonder talent bij had. Scott won in zijn eerste jaren verschillende Europese toernooien en brak vervolgens ook door in Amerika. In 2004 won hij op slechts 23-jarige leeftijd The Players Championship en enkele jaren later stond hij al op de derde plaats van de wereldranglijst.

Maar er ontbrak iets. Scott werd jarenlang gezien als de mogelijke opvolger van zijn grote voorbeeld Greg Norman, maar een Major winnen lukte maar niet. Juist voor Australische golfers was dat pijnlijk, want geen enkele Australiër had ooit de Masters gewonnen.

Vier holes veranderden alles

In juli 2012 leek die lange zoektocht eindelijk voorbij. Scott speelde fantastisch tijdens The Open op Royal Lytham & St Annes en stond met nog slechts vier holes te spelen vier slagen voor.

In golf is dat een enorme marge. Scott hoefde zijn voorsprong eigenlijk alleen nog maar gecontroleerd naar de finish te brengen. Geen gekke risico's nemen, de bal in het spel houden en een paar pars maken. Zijn eerste Major leek binnen handbereik.

Toen begon één van de pijnlijkste ineenstortingen uit de recente golfgeschiedenis.

Scott maakte bogey op hole 15. Daarna volgde opnieuw een bogey op 16. Vervolgens ging ook hole 17 mis en op de achttiende maakte hij zijn vierde bogey op rij. Terwijl Scott slag na slag verloor, bleef Ernie Els wel overeind. Uiteindelijk won Els The Open met één slag verschil.

Vier holes eerder had Scott nog vier slagen voorgestaan.

Nu had hij helemaal niets.

Negen maanden later krijgt hij opnieuw een kans

Voor veel golfers had zo'n nederlaag jarenlang kunnen doorwerken. Scott kreeg opvallend snel een nieuwe mogelijkheid. Negen maanden later stond hij tijdens de Masters van 2013 opnieuw in de slotfase van een Major met kans op de overwinning.

Ditmaal was de druk misschien nog groter. Niet alleen probeerde Scott zijn eerste Major te winnen, hij kon ook iets doen wat grote Australische golfers voor hem nooit was gelukt: de groene jas van Augusta National winnen.

Op de achttiende hole moest Scott een lange birdieputt maken om op negen onder par te komen. De regen viel op Augusta en de duisternis begon langzaam in te vallen.

Scott sloeg de bal.

Hij rolde richting de hole en verdween erin.

Scott gooide zijn armen de lucht in en schreeuwde van vreugde. Even leek het erop dat hij zojuist de Masters had gewonnen. Alleen was Ángel Cabrera nog niet klaar.

Cabrera slaat direct terug

De Argentijn moest op de achttiende hole eveneens een birdie maken om Scott bij te halen. Zijn approach belandde vlak bij de vlag en Cabrera maakte de putt. De Masters moest daardoor worden beslist in een play-off.

Op de eerste extra hole maakten beide spelers par. Daarna gingen ze naar de tiende hole.

Cabrera kreeg daar als eerste een enorme kans. Zijn birdieputt miste op centimeters na. Daardoor wist Scott precies wat hij moest doen. Hij had een putt van ongeveer vier à vijf meter voor de overwinning.

Dit was opnieuw zo'n moment waarop zijn hele carrière in een paar seconden leek samen te komen. Negen maanden eerder had hij vier keer achter elkaar een bogey gemaakt toen zijn eerste Major voor het grijpen lag. Nu kreeg hij opnieuw één slag waarmee hij alles kon veranderen.

Scott sloeg de putt en zijn caddie Steve Williams hielp hem de lijn te lezen terwijl het steeds donkerder werd.

De bal verdween in de hole.

Ditmaal was het echt voorbij.

De eerste Australiër ooit

Adam Scott was Masters-kampioen.

Nog belangrijker voor zijn thuisland: hij werd de eerste Australiër ooit die de Masters won. Greg Norman was verschillende keren dichtbij geweest, maar had de groene jas nooit weten te bemachtigen. Scott vertelde na zijn overwinning dat een deel van de overwinning wat hem betreft ook aan zijn grote voorbeeld toebehoorde.

De overwinning veranderde ook de manier waarop naar zijn carrière werd gekeken. De golfer die negen maanden eerder één van de pijnlijkste nederlagen van zijn leven had geleden, had bij zijn volgende grote kans juist standgehouden.

Een jaar later volgde opnieuw een bijzonder moment. Scott bereikte in 2014 voor het eerst de nummer één-positie op de wereldranglijst. Daarmee was de jongen die op een kleine par-3-baan in Adelaide van zijn vader leerde golfen officieel de beste golfer ter wereld geworden.

Dertien jaar later staat hij er nog steeds

Misschien maakt juist dat zijn deelname aan de BMW PGA Championship van 2026 zo interessant. Scott is inmiddels 46 jaar en speelt tegen golfers die soms bijna half zo oud zijn. Zijn laatste overwinning op de PGA Tour dateert alweer uit 2020, maar helemaal verdwenen uit de top is hij allerminst. In 2026 heeft hij drie top-tienklasseringen op de PGA Tour verzameld.

En op Wentworth liet hij donderdag direct zien dat hij nog steeds mee kan.

Scott begon de BMW PGA Championship met een ronde van 67 slagen, vijf onder par. Daarmee stond hij na de eerste ronde slechts één slag achter leiders Aaron Rai en Joakim Lagergren. Ook Ludvig Åberg en enkele andere spelers openden op vijf onder par, waardoor Scott direct tussen de belangrijkste namen bovenaan het leaderboard terechtkwam.

Dat is opvallend in een deelnemersveld waarin onder anderen Rory McIlroy, Viktor Hovland, Patrick Reed, Jon Rahm en Åberg rondlopen. De BMW PGA Championship beschikt dit jaar over een prijzenpot van 9 miljoen dollar en behoort tot de belangrijkste toernooien van de DP World Tour.

Nog één keer winnen?

Scott hoeft financieel niets meer te bewijzen. Alleen al op de PGA Tour heeft hij gedurende zijn carrière bijna 75 miljoen dollar aan officieel prijzengeld verdiend. Hij heeft veertien PGA Tour-zeges achter zijn naam, won de Masters en heeft bovenaan de wereldranglijst gestaan.

Toch maakt juist zijn leeftijd het interessant om hem dit weekend te volgen. Scott werd professional in 2000. Sommige spelers tegen wie hij deze week op Wentworth speelt, waren toen nog niet eens geboren.

Meer dan 25 jaar later staat hij na de openingsronde opnieuw tussen de leiders van een groot internationaal toernooi.

En misschien is dat wel het mooiste aan het verhaal van Adam Scott. Zijn carrière leek in 2012 gedurende vier verschrikkelijke holes even te worden bepaald door wat hij had weggegeven. Negen maanden later veranderde één putt op Augusta dat verhaal volledig.

Dertien jaar daarna krijgt hij op Wentworth opnieuw de kans om te laten zien dat hij nog altijd niet klaar is.

#dp-world-tour#bmw-pga-championship#wentworth#adam-scott#masters

Lees verder